Uwielbiam tą porę roku. U mnie to wygląda pięknie. Rano kawa i śniadanie w ogrodzie pośród drzew. Obiad też w sumie. Wieczorami grill, pieczone ziemniaki i inne rarytasy. Nic nam nie przeszkadza. Nie słychać samochodów tylko śpiew ptaków.
Ze słodkimi ciastami to jest dla mnie prosta sprawa. Szczególnie teraz kiedy chce mi się piec i nie wymiguję się, że nie umiem. A najbardziej lubię ciasto drożdżowe ze śliwkami i posypką. Lubię też drożdżówki z serem i malinami. Takie cieplutkie pachnące prawie co dopiero z piekarnika wyjęte.
Żeby nie zaniedbać mojego postanowienia noworocznego: jeden post w tym tygodniu musi się pojawić. Jutro jadę na weekendowe zajęcia - więc na pewno nie będę miała czasu. Post nie będzie pisany na siłę, ponieważ ostatnio udało mi się zrobić jeszcze trochę broszek na (nie)specjalną* okazję.
*do wyboru, jak kto woli; wiadomo Walentynki nie każdemu muszę się podobać, nie każdy musi ten dzień świętować ;)
A tutaj kilka filcowych fuksjowych (nie czerwonych) serduszek.
Mama szczerze mi powiedziała, że jej się nie podobają. Powód: za cienkie ;) tutaj akurat dałam tylko jedną warstwę filcu.
Tu aż trzy warstwy filcu.
Mój znak rozpoznawczy teraz: znak zapytania w sercu: Czyli gdzie jest ta miłość.
Właśnie zbliżają się Walentynki i uświadomiłam sobie, że ostatnio nabyłam fajną książkę. To miłość! E. Mc Kean. Czyli Język miłości dla miłośników języka i nie tylko. Ciekawa książka prezentująca jak w różnych językach zostaje wyrażona miłość i inne sytuacje z nią związane. Takie jak: zaloty i uwodzenie, czułe słowa czy deklaracje i oświadczyny. Polecam. A w moim mniemaniu można sobie takie czułe słówka pisać w różnych językach, a co najlepsze mało kto nas zrozumie:
Więc:
Wewe ni wangu tu.
Traer azorrillado.
A na koniec jeszcze coś miłego. Tym razem dla ucha i duszy. Ja swoje serce rozgrzewam przebojami na lato. Również polecam.....
